غزل

میان این همه آه و فغان، امام جواد

خوش آمدید به دنیایمان، امام جواد

تا که مولانا است آهنگ زبان فارسی

شمس قد افراشت خواهد، سرفشان فارسی

قسمت این بوده که محکوم نگاهت باشم

عاشق شیشه فروش رخ ماهت باشم

این روزگار نحس به مانند یک غم است

هرچه زمانه بر سرم آورد ماتم است

خواست سوی من بیاید کوچه تا بن‌بست رفت

تاکسی‌ران خسته‌گی‌های مرا دربست رفت

من خسته‌ام به آیه قرآن هرات جان

من خسته‌ام به جان تو از جان هرات جان

دوباره آشفته­ خوابم امشب که دیده­‌ام دیده خوابِ کابل

خرابم امشب، خرابم امشب، خرابم امشب، خرابِ کابل

دست و آتش و دیوار؛ برق صورت حورا

ماه می‌شود تکرار، چشم‌های شب‌بو را

چه مرگت می شود خانم؟ که لبخند زمان باشی

به این دیوانه روز یک دو نوبت همزبان باشی

شب را سفید کرد و سحر را سیاه کرد

سقف آمد و دهانه‌ی در را سیاه کرد

بستر خارزار من کابل، قلب پر انفجار من کابل

گریه و میز کار من کابل، جای خالی یار من کابل

من گم شدم، تو گم شدی، او بی‌گمان گم شد!

نامش چه بود آرامشی که ناگهان گم شد؟